التهاب ذهنی یک صفحه از جنگ

تاریخ انتشار: سه‌شنبه 10 مارس 2020 | 18:39 ب.ظ
التهاب ذهنی یک صفحه از جنگ کودک خود را در محاصره صحنه های ظلم و نا عدالتی که هر لحظه در مقابل او جولان می دهند گرفتار می بیند. تلخی نگاه او در نگاه بیننده گره می خورد گره ای پر از اضطراب، که به بی نهایت نا تمام ختم می شود. انتظار هر لحظه از یک خطر نگاه ها را […]

کودک خود را در محاصره صحنه های ظلم و نا عدالتی که هر لحظه در مقابل او جولان می دهند گرفتار می بیند. تلخی نگاه او در نگاه بیننده گره می خورد گره ای پر از اضطراب، که به بی نهایت نا تمام ختم می شود. انتظار هر لحظه از یک خطر نگاه ها را تهدید می کند گویی این خطرها را با خود حمل می کند. ویرانه های شهر صدای ناقوس پایان امنیت ، شروع تجاوز و تلخ کامی ها را طنین انداز کرده است. فکر و خیالات ساده و بی آلایش کودک حالا جای خود را به انبوهی از واقعیت های مرگبار داده است .این سیاهی صحنه های واقعی در مقابل او با نقش گرفتن بر روی خیالات کودکانه، حالا در چشم ها ی کودک خود را بروز می دهد .

تصویر گرفته شده از پسر بچه ایست که در میان خرابه های گروزنی (( پایتخت چچن )) پرسه می زند در سال ۱۹۹۶ پیش از در خواست صلح توسط روسیه وعقب نشینی آنها از چچن،گروزنی به تلی از خاکستر تبدیل شده بود. کشتار چچن کاملا توسط جامعه جهانی نادیده گرفته شد.

تکرار مکرر تونالیته های سیاه سفید عکس های جیمز نکتوی از جنگ و فقر، هویت آثار او را پر رنگ تر جلوه می دهد و احساسات انسانی را از درون بیننده به خارج پرتاب می کند. تاثیر گذاری عکس های او در انتقال درک اثر برای مخاطب به شکل کاملا هدف دار بوده است. بی شک وقتی با احساس به پیرامون خود بنگریم خواهیم توانست ان را در اثر خود به نگاه دیگران انتقال دهیم. انتقال این حالات درونی به وسیله ساختار شکنی ها و استفاده صحیح از عمق میدان و کمپوزیسیون های هدفمند، این اثر را خاص و متمایز تر از یک تصویر معمولی، از صحنه جنگ ساخته است نوع نگرش و تصور در تماس با این آشفتگی صحنه، برداشت عمیق عکاس را از سوژه خود به نمایش می گذارد.

یکی از جنبه های روانی این اثر، تاثیر ویرانگری و عواقب پرتلاطم صحنه جنگ است که نوک پیکان خود را به سمت آسیب های روحی کودکان بی دفاع نشانه میرود. با توجه به این مسئله، عکاس توانسته عوارض شوم و پنهان روانی جنگ در دراز مدت را،  با استفاده از یک کمپوزیسیون عالی بر این مساله تاکید مضاعف ورزد.

محو بودن دیگر عناصر تصویر و انفجار فوکوس بر روی قسمت سر کودک به همراه شکل برش تصویر پیام های چند جانبه ای از سوی جنگ با خود به همراه دارد. وجود بیشتر قسمت سر و پیشانی سوژه برداشت های مختلفی مانند عوارض و موج روانی صحنه جنگ در ذهن پر تشنج کودک در خودجای گرفته است. به نظر می توان وجهه تشابه بین ویرانی های بک گراند تصویر باکوتاهی موهای سر کودک بر قرار کرد. فوکوس عکاس بر روی سر کودک همانند تاکیدی برای پیوند دادن ریزش موهای او بر اثر اصلاح سر و در مقابل آن ریزش ساختمان ها که بر اثر وقوع جنگ رخ داده می توان جز برداشت های ذهنی و خیالی از این تصویر دانست. برش قسمت بینی و دهان همانند پایان تنفس زندگی انسانهای بی گناه تا مرز خفگیست که حتی برای نجات خود هم نمی توانند به زبان بیاورند در این جا چشمها نزاره گر این رخداد هولناک هستند.

بی شک نقطه اوج بیان احساسی عکس در گرو نگاه کودک قفل شده است. با وجود نبود نیمه ای از چهره چشم ها قدرتی دو چندان از خود جلوه داده و در حقیقت قدرت انتقال حس هم دردی بین بیننده و عکس را به بالاترین مرتبه رسانیده است. با این تفاسیر ویرانگی در بک گراند تصویر و برش قسمتی از چهره ، شکلی قدرتمند و هوشمندانه از ذهنیت خلاقانه عکاس در بروز فجایع و عواقب جنگ بر روی بازماندگان را به نمایش میگذارد .

عکاس این اثر جیمز نکتوی می گوید: “رویدادهای که واقعی هستند وفراتر از حضور یک عکاس در ذهن مخاطب به حیات خود ادامه می دهد “. در این مسیر جیمز ناکتوی که خود را نه عکاس جنگ بلکه عکاس ضد جنگ می نامد و نقطه شروع حرکت خود را(( دنیای عاری از جنگ)) با گرفتن این صحنه ها آغاز کرده و هدف اصلی را آگاهی همه از وقوع این رخدادها به صورت عکس مستند انجام داده است. پیام انسان دوستانه عکاس تبادل دو طرفه حس همدردی بین اثر و بیننده، پلی محکم از جنس هم نوع دوستی خواهد ساخت و جهان را به مسیری خارج از جنگ هدایت خواهد کرد.

 

عکاس جیمز نکتوی

به قلم :موسی احمدی زاده

منبع  :مجله الکترونیکی آذفتو

ديدگاه بسته شد.

آخرين اخبار
پر بحث ترين
 پوستر سی و هفتمین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران
حمایت از تولید فیلم اولی ها
فراخوان عمومی تولید فیلم کوتاه
محل كد آمار