سینمای بوشهر

تاریخ انتشار: جمعه 11 سپتامبر 2020 | 12:55 ب.ظ
سینمای بوشهر حمید موذنی ۲۴ سال پس از اختراع سینما و ۱۹ سال بعد از ورود این هنر به ایران و درست یکسال قبل از کودتای رضاخانی یعنی در سال ۱۲۹۸ شمسی «حاج یحیی شیرازی فیروزی» صاحب عکاسخانه ای به نام «فیروزی» یک دستگاه آپارات فرانسوی “پاته” از فرانسه وارد بوشهر کرد. مردم بوشهر و کلاً مردم […]

  • حمید موذنی

۲۴ سال پس از اختراع سینما و ۱۹ سال بعد از ورود این هنر به ایران و درست یکسال قبل از کودتای رضاخانی یعنی در سال ۱۲۹۸ شمسی «حاج یحیی شیرازی فیروزی» صاحب عکاسخانه ای به نام «فیروزی» یک دستگاه آپارات فرانسوی “پاته” از فرانسه وارد بوشهر کرد. مردم بوشهر و کلاً مردم جهان هنوز درگیر افسردگی های پس از پایان جنگ جهانی اول بودند و مبتنی بر آن، وضعیت اقتصادی بغرنجی بر مردم مستولی بود. متاثر از این شرایط، مردم بوشهر برای گریز از این آلام روحی به سینما روی آوردند و به همین دلیل استقبال مردم بوشهر از سینما بسیار خوب بود و سینما در دو سانس صبح و عصر به اکران فیلم پرداخت.

درست یک سال پس از ورود سینما به بوشهر، در تهران کودتای سوم اسفند ۱۲۹۹ شمسی اتفاق افتاد که بازتاب فرهنگی و اجتماعی آن ایجاد یک وضعیت سیاسی جدید بود. در این وضعیت برخی سنت گرایان با تحریک برخی مردم به سینما هجوم آوردند و به تخریب آن اقدام نمودند. این واکنش سنتی، منجر به تعطیلی اولین سالن سینما در بوشهرگردید. از سال ۱۲۹۹ تا سال ۱۳۱۲ به مدت ۱۳ سال در بوشهر سینمایی افتتاح یا تأسیس نگردید و در این خلأ، انگلیسی ها به صورت سیار به نمایش فیلم های پروپاگاندای خود در استان بوشهر مبادرت نمودند.

در سال ۱۳۱۲ حاج محمد غوث سینمای خود را به نام «سینمای حاج محمد غوث» در کوی کوتی و مجاور خیابان لیان در بوشهر افتتاح نمود و پس از آن به ترتیب سینما ایران( ۱۳۳۵) و سینما بهمن (۱۳۳۷)، افتتاح گردیدند.

تا سال ۱۳۴۵ که سینمای مدرن «فانوس» (بهمن کنونی) توسط سرهنگ خسروپناه افتتاح گردید در این مدت تعدادی سینما در مکان های جدید یا مکانی سینماهای قبل با تغییر نام افتتاح و به اکران فیلم پرداختند.

تاریخ سینماهای بوشهر

سالن های سینما در بوشهر: «حاج یحیی شیرازی فیروزی» عکاسخانه ای به نام “فیروزی” داشت وی به تشویق و ترغیب افراد متمول شهر که پس از سیر و سیاحت در کشورهای خارجی با سینما آشنا شده بودند. اقدام به تأسیس سالن سینما کرد و برای ایجاد این سینما، توسط «علی وکیلی» یکی از بازرگانان معروف تهران (موسس اولین سالن حرفه ای سینما در ایران) یک دستگاه آپارات صامت مارک کمپانی «پاته» و چند حلقه فیلم از فرانسه وارد کرد ودر کوی کوتی در خانه ای، مجاور عکاسخانه خود سینما را به راه انداخت که به سینمای «حاج یحیی عکاس» معروف شد. «عبدالرحیم جعفری»، روزنامه نگار قدیمی بوشهر و یکی از سینماداران بوشهری نیز در این خصوص می گویدکه ۸۰ ـ ۷۰ سال پیش، حاج یحیی فیروزی عکاس شهر، ضمن عکاسی، پوشاک، البسه و کفش خارجی را به معرض فروش می گذاشت. طرف معامله و مشاور شخصی فیروزی، علی وکیلی تاجر شهیر و نامدار تهرانی بود که سال ها رئیس اتاق بازرگانی تهران بود. وکیلی، با کمپانی فرانسوی پاته که سازنده و صادر کننده آپارات سینما و فیلم سینمایی بود روابط نزدیک و حسنه ای داشت. وکیلی، با تشویق حاج یحیی عکاس او را به صرافت ایجاد یک سینما انداخت و در نتیجه یک دستگاه آپارات کامل سینما از فرانسه توسط پاته به وسیله کشتی از طرف بمبئی هندوستان وارد بوشهر شد. حاج یحیی در نزدیکی عکاسخانه اش مکانی را اجاره کرد و سینما را به راه انداخت. مردم به ویژه جوانان بوشهری از سینما استقبال کردند. حاج یحیی، از استقبال مردم بوشهر دلگرم شد و روزی دو بار صبح و عصر سالن سینما را دایر و فعال نمود. سالن سینما همیشه پر از تماشاگر بود. چند ماهی گذشت بازار سینما رایج و داغ بود و با این که فیلم های آن زمان که در سینما نمایش داده می شد کمتر منافاتی با اخلاق و اعتقادات عامه داشت اما رقبای حسود حاج یحیی، عده ای متعصبان کور دل را اجیر کردند و به بهانه ضد دین بودن سینما به کمک افرادی اوباش به سالن مزبور حمله ور شدند و ضمن تعطیل کردن نمایش فیلم دست به جنایاتی چون تخریب و آتش سوزی مهیبی زدند. حاج یحیی عکاس دل خسته و خسارت دیده و اندوهگین مصلحت را درآن دید که عطای سینما را به لقایش ببخشد و به عکاسی و تجارت خود بپردازد. علی غلامی نیز در مقاله خود همین نظر را دارد((عمر فعالیت نخستین سینمای بوشهر بسیار کوتاه بود و بیش از یک سال و چند ماه دوام نیاورد و به دلیل اعتراض شدید عده ای از مردم برای همیشه تعطیل شد))

عبدالحسین نقاش دانشجوی دوره ی کاردانی درسال ۱۳۷۲ نیز در پژوهشی که تحت عنوان «تاریخچه سینماهای بوشهر» انجام داده همان نوشته علی غلامی را قید کرده است.

 

دومین سینمای بوشهر

بعد از بسته شدن سینمای حاج یحیی مدت ها بوشهر سینما نداشت تا این که در سال ۱۳۱۲ هجری شمسی سینمای دیگری در این شهر تأسیس شد. مرحوم حاج محمد غوث احمدیه، پیمانکار کنسولگری بریتانیا و اهل هندوستان بود، در این سال ساختمان مدرنی در کوی کوتی مجاور خیابان لیان (شاهپور سابق) بنا کرد و طبقه بالای این ساختمان را به سالن سینما اختصاص داد. از طبقه زیرین عنوان کارخانه صابون سازی استفاده می شد و قسمت بیرونی سینما را برای تجارتخانه خود مورد بهره برداری قرار داد. این سینما خیام نام گرفت سالن آن گنجایش ۳۰۰ نفر تماشاچی داشت و دارای یک دستگاه آپارات صامت بود.

میان نویس خوانی و سینما و تبلیغ کشف حجاب

فیلم های سینما خیام، از هندوستان و تهران وارد می شد و به رغم این که نمایش فیلم های ناطق تهران آغاز شده بود، هنوز این سینما فیلم های صامت نمایش می داد. فیلم هایی که از تهران برای نمایش در بوشهر وارد می شد، دارای میان نویس فارسی بود. در بوشهر نیز برای خواندن این میان نویس ها در هر سانس شخص باسوادی جلوی پرده سینما می نشست و میان نویس ها را با صدای بلند برای تماشاگران می خواند. نمایش فیلم های صامت «چارلی چاپلین» و «لورل هاردی»، در آن سال ها با استقبال روبرو می شد. گاهی در سالن سینما، نمایش هایی نیز روی صحنه می آمد. سینما روهای قدیمی بوشهر تعریف می کنند که همزمان با آغاز جریان به اصطلاح کشف حجاب، سینما خیام یکی از فیلم های ریشارد تالماج را به نمایش می گذارد و دولت از مقام ها و افراد متمول دعوت می کند که همسرانشان را بدون حجاب به سینما ببرند تا برای این جریان تبلیغ شود.

اولین فیلم ناطق

فیلم ایرانی «دختر لر»، نخستین فیلم ناطقی است که در سال ۱۳۱۶ در سینما خیام بوشهر به نمایش گذاشته شد و از آن استقبال به عمل آمد، اما نمایش فیلم های ناطق ادامه نیافت. حاج محمد غوث بعد از نمایش فیلم دختر لر در تجارت ورشکست شد و سینمایش را تعطیل کرد. سالن سینما بعد از تعطیلی در گرو حاج رضا هفته قرار گرفت و به عمر سینما خیام پایان داده شد، مدتی بعد «حاج محمد غوث» به آبادان رفت و در آنجا سینما شیرین را تأسیس کرد. بعد از تعطیلی سینما خیام نیز بوشهر حدود ۱۹ سال سینما نداشت ودر بخشی از این سال ها سینمای سیار در این شهر شکل گرفت.

پس از بسته شدن سینما خیام، مدت ها در بوشهر سینمایی فعالیت نداشت و تنها انگلیسی ها حاضر در بوشهردر این مدت به نمایش فیلم پرداختند. انگلیسی ها با اطلاع از کارکرد سینما و تأثیرگذاری آن بر مخاطب آگاهی داشتند و در این خصوص چهار نوع تبلیغ را به گفته در بوشهر انجام می دادند: ۱ قرائت خانه ۲ توزیع، جزوه، بروشور و پوستر تبلیغاتی ۳ چاپ روزنامه خبری دیلی نیوز ۴ نمایش فیلم های جنگی. علی غلامی نیز در ادامه همان مقاله می نویسد: «روش تبلیغاتی دیگر دولت بریتانیا و کنسولگری انگلیس در بوشهر نمایش فیلم های خبری و تبلیغاتی در شهر بوشهر و روستاهای اطراف بود که با استقبال توده نا آگاه نیز روبرو می شد.» بعد از اشغال جنوب ایران توسط انگلیسی ها نمایش فیلم ها بیشتر شد. این مرکز توسط شرکت «موتین» انگلیسی و به وسیله اتومبیل های مخصوص وسایل نمایش فیلم به نقاط پرجمعیت شهر بوشهر انتقال داد. نمایش فیلم توسط سینمای سیار انگلیسی ها در خلال جنگ دوم جهانی بی وقفه ادامه داشت و تنها پس از پایان جنگ بود که این سینما برای همیشه تعطیل شد. عبدالرحیم جعفری نیز در مقاله ی خود در همین زمینه نوشته است: «بعد از حادثه تعطیلی سینما حاج یحیی عکاس دیگر فعالیتی جدی و مستمر در ایجاد سینما در بوشهر رخ نداد و فعالیتی مقطعی و مناسبتی که آن هم بیشتر کنسولگری بریتانیا فیلم های مورد نظر خود را بیشتر در زمان جنگ جهانی دوم در معابر و میدان های شهر به نمایش می گذاشت پایدارترین این نمایش ها در قرائت خانه بود که مدیر نمایش فیلم آقای «پرویز رائیین» بود مسؤول آپارات شخصی بود به نام «پروانه» که شغل آرایشگری داشت. منوچهر آتشی در کتاب «آتشی در مسیر آتشی» می گوید: یکی دیگر از کارهای تبلیغاتی انگلیس ها در بوشهر که اتفاقاً با استقبال هم روبرو بود نمایش فیلم «قنسولخانه» بود که تبلیغات قوی و منظمی را داشت.

عبدالحسین نقاش نیز در پژوهش خود اینگونه به شرح سینمای سیار انگلیس ها پرداخته است:

فعالیت سینمای سیار در بوشهر بعد از اشغال ایران توسط متفقین از مهر ماه ۱۳۲۰ توسط کنسولگری انگلیس آغاز شد. این کنسولگری توسط شرکت «موتین» انگلیسی به وسیله اتومبیل های حمل و نقل وسایل نمایش فیلم را به نقاط پرجمعیت بوشهر می برد. کسانی که خاطره نمایش فیلم های سینمای سیار انگلیسی ها را به یاد دارند، تعریف می کنند که با تاریک شدن هوا، برنامه نمایش فیلم با پخش ترانه های ایرانی توسط صفحات گرامافون آغاز می شد تا مردم برای تماشای فیلم ها جمع شوند، بعد از جمع شدن مردم چند حلقه فیلم مستند خبری در مورد پیروزی های متفقین در جنگ به نمایش گذاشته می شد. گفته می شود انگلیسی ها سینمای سیار را به روستاهای بوشهر نیز می بردند و در آنجا ضمن نمایش فیلم بین روستائیان، داروهایی از قبیل آسپرین را پخش می کردند. نمایش فیلم توسط سینمای سیار انگلیس ها در خلال جنگ جهانی دوم به طود مداوم ادامه یافت و بعد از پایان جنگ در تابستان سال ۱۳۲۵ هجری شمسی برنامه این سینمای سیار برای همیشه تعطیل شد.

سینمای سیار ایرانی

از سال ۱۳۲۷ هجری شمسی توسط دولت وقت نمایش فیلم های تبلیغاتی توسط سینمای سیار در بوشهر آغاز شد. فیلم ها توسط اداره هدایت افکار و سمعی و بصری از تهران فرستاده می شد که هر چند ماه یک بار در نقاط پرجمعیت بوشهر به نمایش گذاشته می شد. برنامه سینمای سیار دولتی تا سال ۱۳۲۵ به طور نامرتب ادامه یافت، اما مردم به دلیل موضوع های تکراری و تبلیغاتی فیلم ها از آن استقبالی به عمل نمی آورند.

سینمای بدون سقف

در سال ۱۳۳۵ بار دیگر در بوشهر سالن سینما ساخته شد. در این سال شخصی به نام «حمید محمدیان» سالن سینمای تعطیل شده خیام را از حاج رضای هفته اجاره کرد و آن را با نام «سینما ایران دو» افتتاح کرد. سینما ایران در این محل به کار خود ادامه داد و در سال ۱۳۳۷ مکان آن تغییر کرد و به همان نام به ساختمان گاراژ مانندی در خیابان لیان انتقال پیدا کرد.

مکان جدید سینما ایران مشکلات بسیاری برای تماشاگران ایجاد می کرد. اولاً چون سالن سینما، حیاطی بدون سقف بود در زمستان ها روی حیاط چادر می کشیدند، اما این کار مؤثر واقع نشد و صاحب سینما به ناچار فقط در تابستان ها نمایش می داد. ثانیاً چون مکان جدید گنجایش کمی داشت عده ای از تماشاگران مجبور می شدند فیلم را ایستاده تماشا کنند.

سینما روهای قدیمی تعریف می کنند که بیشتر تماشاگران برای حل این مشکل با خود چهارپایه ای به نام ملاسی (پیت حلبی) به سینما می برند. مکان سینما خیام بعد از انتقال سینما ایران مدت یک سال بدون استفاده باقی ماند. در سال ۱۳۳۸ این سینما مجدداً توسط هیئت مدیره ای راه اندازی شد و در آغاز برای این سینما عنوان «دریا کنار» انتخاب شد، اما چون روزنامه ای با همین عنوان در آن زمان در جنوب منتشر می شد، نام سینما به «میهن» تغییر کرد. «سینما میهن» مدت یک سال بیشتر دوام نیاورد و بعد از نمایش فیلم ایرانی «بی ستاره ها» تعطیل شد قیمت بلیت سینماهای ایران و میهن آن زمان ۱۵ و ۱۰ ریال بود.

پتو در سینما

در اردیبهشت ۱۳۳۸ «سینمای تابستانی پارس» در خیابان امام خمینی (پهلوی سابق) توسط «عبدالرحمن محمدیان» با نمایش فیلم رنگی و سینما سکوپ “فاتح” افتتاح شد. فاتح اولین فیلم سینما سکوپی بود که در بوشهر به نمایش درآمد سینما پارس با گنجایش ۷۰۰ نفر آغاز به کار کرد، اما به دلیل محدودیت فعالیت آن فقط در تابستان و نمایش روزانه فقط در یک سانس با استقبال مردم روبرو نشد. سینما تا اواخر آذرماه به نمایش فیلم ادامه داد و به دلیل سردی هوا در این ماه تماشاگران با خود پتویی به سینما می آوردند. قیمت بلیت این سینما در ابتدا ۱۵ و ۲۰ ریال بود بعداً به ۲۰ و ۲۵ افزایش پیدا کرد.

تعطیلی سینما ایران

در اوایل سال ۱۳۳۹، عبدالرحمن محمدیان با اجاره سالن سینمای تعطیل شده میهن سینمایی با نام «پارس زمستانی» را افتتاح کرد. با فعالیت این سینما در واقع از مکان قدیمی سینما خیام برای چهارمین بار استفاده می شد. افتتاح سینما پارس زمستانی در فروش سینما ایران که در نزدیکی آن قرار داشت تأثیر گذاشت، سینما ایران، به تدریج برنامه هایش از رونق افتاد و در سال ۱۳۴۴ تعطیل و به باشگاه ورزشی تابان تبدیل شد، عمر سینما پارس زمستانی نیز تا آذر ماه ۱۳۴۵ دوام داشت و در آن سال به دلیل کمی درآمد و نارسایی صدا تعطیل شد. در سال ۴۵، بوشهر تنها دارای یک سالن سینمای تابستانی بود.

افتتاح سینما فانوس

در اواخر سال ۱۳۴۵ سینمای دیگری با عنوان «فانوس» در خیابان امام خمینی (پهلوی سابق) توسط «سرهنگ خسروپناه» با نمایش فیلم ایرانی “خانه خدا” افتتاح شد. سینما فانوس گنجایش حدود ۹۰۰ نفر تماشاگر داشت و در واقع اولین سینمای بزرگی بود که در بوشهر تأسیس شد. صاحب سینما فانوس در اوایل فروردین ۱۳۴۶، سینما پارس تابستانی را از صاحب قبلی اجاره کرد و در سال ۱۳۴۷ مکان سینمای تعطیل شده پارس زمستانی را با عنوان جدید «سینما ساحل» بار دیگر به راه انداخت. و این پنجمین بار بود که از مکان سینما خیام استفاده می شد.

به این ترتیب در اواخر دهه ۱۳۴۰ بوشهر دارای سه سینمای فانوس، ساحل و پارس تابستانی بود که مالک آنها یک نفر بود. سینمای فانوس به عنوان سینمای ممتاز فیلم های خارجی جدید نمایش می دادو سینماهای ساحل و پارس تابستانی به عنوان سینماهای درجه دو، فیلم های ایرانی و تکراری نمایش می دادند.

ریزش باران و مار در سینما

در حاشیه نمایش فیلم در دهه ۴۰ «جمشید قدرشناس» آپاراتچی، پرسابقه و قدیمی بوشهر، خاطرات جالبی دارد وی می گوید در سال ۱۳۴۰ که در بوشهر خشکسالی شده بود سینمای پارس تابستانی یک فیلم هندی نمایش می داد که داستان فیلم نیز پیرامون قحطی و خشکسالی دور می زد هنگام نمایش صحنه یی از فیلم که بازیگران در طلب باران دعا می کردند و باران می بارید، همزمان در سالن سیمنا پارس سینما تابستانی نیز ریزش باران آغاز شد وی همچنین از نمایش فیلم هندی «عروس مارها» در سینما ساحل یاد می کند که تماشاگران بعد از پایان فیلم در سالن انتظار سینما دو مار بزرگ به دام انداختند که بعد از آن سینمای ساحل به «سینمای ماری» نیز معروف شد.

سینما فانوس، در اوایل دهه پنجاه بر اثر اتصال کابل های برق آتش گرفت و تعطیل شد این تعطیلی مدت یک سال و چند ماه دوام آوردو مجدداً این سینما توسط «ایرج پورمروت» بازسازی و مورد بهره برداری قرار گرفت. در سال ۵۴ سینما ساحل نیز به علت خرابی ساختمان و عدم ایمنی برای همیشه تعطیل شد و به عمر چندین ساله سینما خیام که با چند نام فعالیت داشت، پایان داده شد. بر این اساس تا زمان انقلاب، بوشهر دارای دو سینمای عمومی بود.

سینماهای دولتی

علاوه بر سینماهای عمومی بوشهر، در این شهر چند سینمای خصوصی نیز توسط دولت دایر شده است:

۱- سینما پایگاه هوایی ـ در سال ۴۷ بعد از راه افتادن پایگاه نیروی هوایی، سالن سینمایی در این پایگاه، مخصوص کارکنان آنجا ایجاد می شود. در سال ۵۴ برای این سینما ساختمان جدیدی ساخته شد و ساختمان سابق آن برای تئاتر و نمایشگاه مورد استفاده قرار می گیرد.

۲- سینما پایگاه دریایی ـ همزمان با تأسیس سینمای پایگاه هوایی، این سینما نیز مخصوص افراد کادر نیروی دریایی افتتاح شد. صندلی های این سینما بلوک های سیمانی بود.

۳-سینما کمپ بلوکی نیروگاه ـ این سینما در شهرک اسلام آباد (انرژی اتمی) در سال ۱۳۵۴ برای کارگران انرژی اتمی تأسیس شد. سینما کمپ بلوکی سقف نداشت و در محوطه ای بی مانند ساخته شده بود. صندلی های این سینما به صورت سکو بود و در سمت دیگر سینما زمین فوتبال قرار داشت.

۴-سینما کمپ ویلایی ـ همزمان با تأسیس سینما کمپ بلوکی، برای کارمندان و آلمانی های مقیم نیروگاه، این سینما ایجاد شد کلیه سینماهای بخش دولتی، تا زمان انقلاب به فعالیت خود ادامه می دادند.

پس از انقلاب

بعد از پیروزی انقلاب اسلامی، سینما تابستانی پارس که در دوران انقلاب تعطیل شده بود مجدداً بازگشایی نشد. صندلی ها و دستگاه آپارات آن به سرقت رفت و برای همیشه بسته باقی ماند و با شروع جنگ تحمیلی، مدتی مهاجران جنگی در محل این سینما اسکان یافتند و پس از آن مکان این سینما به انبار و محل شرکت تعاونی درودگران بوشهر تبدیل شده است.

محل سینما «ساحل» قرار بود پس از انقلاب نخست به کتابخانه تبدیل شود، اما با شروع جنگ تحمیلی سینما تبدیل به محل اسکان جنگ زدگان شد. این سالن، در اجاره شخصی به نام «شش بلوکی» بود. در مغازه های بیرون سینما که قبلاً “تجارتخانه احمدیه” دایر بود، تعمیرگاه آبگرمکن و اجاق گاز ایجاد شده و سالن سینما قفل و خانه های بالای آن در اختیار مهاجران جنگ قرار گرفت. از مکان سابق سینما «ایران» نیز اکنون به عنوان پاساژ و مسافرخانه توحید استفاده می شود.

سینما «فانوس» پس از انقلاب فعالیت هایش را ادامه داد. این سینما ابتدا با مدیریت قبلی با فیلم «سوته دلان» باز شد و پس از مصادره آن توسط بنیاد مستضعفان، با نام «قدس» به فعالیت خود ادامه داد. کارکنان این سینما چهارده نفر بودند مدیر سینما «کمال فرهادنژاد» بود و معاون و مسؤول فنی آن «جمشید قدرشناس» بود. سینما دارای دو طبقه و جمعاً ۹۴۳ صندلی است. بوفه سینما قدس در ابتدا به کتابخانه تبدیل شد و فیلمهایش از شیراز تأمین می شد.

سینما قدس در سال ۶۲ حدود ۴۰۰ هزار ریال ضرر داد. با توجه به تکراری بودن فیلم ها و به ویژه به دلیل وجود کانال های تلویزیون کشورهای خلیج فارس که در بوشهر به خوبی گرفته می شود و همچنین به علت باقی ماندن تأثیرات فرهنگی سینمای گذشته در ذهن تماشاگران، کمتر کسی زحمت سینما رفتن را به خود می داد با این که این وضع سینما را در مرز تعطیلی قرار داده بود، اما مسؤولان بنیاد مستضعفان با تحمل ضررها، از تعطیلی سینما خودداری کردند.

به این ترتیب در اواخر دهه ۱۳۴۰ بوشهر دارای سه سینمای فانوس، ساحل و پارس تابستانی بود که مالک آنها یک نفر بود. سینمای فانوس به عنوان سینمای ممتاز فیلم های خارجی جدید نمایش می دادو سینماهای ساحل و پارس تابستانی به عنوان سینماهای درجه دو، فیلم های ایرانی و تکراری نمایش می دادند.

وضعیت سینماهای دولتی

قیمت بلیت سینما قدس ابتدا ۲۰ و ۲۵ ریال بود که بعداً به ۴۰ و ۵۰ ریال افزایش یافت و این قیمت تا فروردین ماه سال ۶۳ ثابت ماند. از فروردین ماه ۶۳ در پی بخشنامه وزارت ارشاد اسلامی قیمت بلیت این سینما نیز به ۷۰ و ۸۰ ریال افزایش یافت. مسؤولان سینما می گویند در اولین سانسی که بلیط را با این قیمت فروختند، اغلب صندلی خالی سینما توسط تماشاگران پاره شد و آنها مجبور شدند صندلی ها را تعمیر کنند.

افزایش قیمت بلیت

تا سال ۱۳۶۳، سینما پایگاه هوایی هنوز هم فعالیت داشت و همچنان برای افراد نیروی هوایی فیلم نمایش می داد اما سینما پایگاه دریایی، بعد از انقلاب به علت عدم دسترسی به فیلم تعطیل شد که این تعطیلی هنوز هم ادامه دارد. سینما کمپ بلوکی نیز پس از انقلاب تا کنون فعالیتی نداشته است. از سالن این سینما ابتدا به عنوان زمین ورزش استفاده می شد. در سینما کمپ ویلایی پس از انقلاب فقط چند فیلم توسط اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی بوشهر برای ساکنان کمپ که در آن وقت مهاجران جنگی بودند نمایش داده شد.

وضع موجود سینمای شهر بوشهر

۱-         سینما قدس به سینما “بهمن” تغییر یافت هم اکنون این سینما با دارا بودن سه سالن با گنجایش ۹۵۰ صندلی به فعالیت خود ادامه می دهد و بعنوان یکی از فعال ترین سینما به حیات خود ادامه می دهد. بهمن سبز عهده دار تامین فیلم های روز سینمای ایران است. گفتی است هم اکنون حوزه هنری مدیریت آن را بر عهده دارد.

۲-         سینما “کانون” با گنجایش ۳۰۰ صندلی متعلق به کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان است.

۳-         سینما “شهید آوینی” با گنجایش ۷۰۰ صندلی متعلق به اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی است این سینما در اختیار بخش خصوصی می باشد.

۴-         سینما “بیوار” با گنجایش ۴۰۰ صندلی در دو سالن از طریق بخش خصوصی اداره می شود که به تازگی امتیاز اکران سینمای هنر و تجربه را دریافت نموده است.

 

افتتاح انجمن سینمای جوان در بوشهر

 

در دهه شصت خورشیدی انجمن سینمای جوانان ایران با هدف فراهم کردن امکانات و ایجاد فضای مناسب جهت آموزش علاقمندان به هنر سینما و عکس و فعالیت فیلمسازان فعال در عرصه فیلم کوتاه تاسیس شد. از همین رو انجمن سینمای جوان بوشهر نیز همگام با دفاتر دیگر در سطح کشور در سال ۱۳۶۴ در اتاق کوچکی واقع در میدان قدس(شهربانی) این شهر فعالیت خود را آغاز نمود. ایرج صغیری از چهره های مطرح تئاتر و سینمای کشور به صورت موقت به مدت شش ماه مدیریت دفتر را به عهده گرفت.

 

مکان این دفتر پس از چند سال به فرهنگسرای شهید گنجی منتقل شد تا اینکه در سال ۱۳۷۴ به مکان فعلی خود در خیابان عاشوری بهارستان ۲۲ منتقل گردید.

 

سید حسین صافی پس از ایرج صغیری با حکم رسمی از وزارت ارشاد و انجمن سینمای جوانان ایران به مدت ۷ سال سکان سرپرستی انجمن بوشهر را در دست داشت و سپس آن را برای مدت دو سال به محمد رسول جمالی سپرد تا اینکه در سال ۱۳۷۳ فریماه بوشهری به عنوان چهارمین رئیس دفتر بوشهر انتخاب گردید. ایشان نیز به مدت ده سال این مسئولیت را عهده‌دار بود و پس از خروج وی از این مسئولیت انجمن بوشهر برای مدتی هیچ مسئول یا سرپرستی نداشتند، تا اینکه شهرام سلیمی فر رئیس دفتر برازجان به طور همزمان مسئولیت دفتر بوشهر را نزدیک به یکسال پذیرفت و در سال ۱۳۸۶ کریم فائقیان که خود از اعضای فعال انجمن بود به عنوان سرپرست این دفتر برگزیده شد.

 

تا اینکه پس از ۷ سال در سال ۱۳۹۳ داریوش غذبانی از فیلمسازان با سابقه بعنوان سرپرست دفتر بوشهر بمدت ۲ سال انتخاب گردید. اکنون نیز عبدالرحمن برزگر عهده دار مسئولیت انجمن سینمای جوانان استان بوشهر را دارد.

 

ديدگاه بسته شد.

آخرين اخبار
پر بحث ترين
مهلت ارسال آثار به جشنواره ملی فیلم آیات تمدید شد
فراخوان سی و هفتمین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران
آیین‌‎نامه سی و هفتمین جشنواره بین‌المللی فیلم کوتاه تهران
فراخوان عمومی تولید فیلم کوتاه
محل كد آمار